POCHODZENIE RASY
Kot brytyjski krótkowłosy, to jedna z najwcześniej hodowanych i wystawianych ras kota domowego. Uważa się, że jego przodkowie w czasach starożytnych dostali go z Egiptu, gdzie koty zostały udomowione, a następnie podczas kolonizacji Wysp Brytyjskich, sprowadzono je jako tępicieli gryzoni. Musiało jednak minąć wiele stuleci zanim koty te zostały uznane za rasę. Stało się to dopiero w 1929 roku.

Przez wieki tworzyła się populacja silnych, odpornych, łownych kotów. Były one tolerowane przez ludzi ze względu na zdolności łowieckie, ale musiały same o siebie zadbać i podlegały surowej naturalnej selekcji. Z czasem doceniono także ich urodę i zaczęto traktować jako zwierzęta towarzyszące.

Podczas pierwszej w historii wystawy kotów rasowych, która odbyła się w Londynie w 1871 roku pojawiły się koty brytyjskie krótkowłose. Odniosły one ogromne sukcesy na kolejnych wystawach. Brytyjczyki wystawiane były w wielu odmianach barwnych. Popularny i dzisiaj kolor niebieski był najbardziej ceniony, ale pręgowane i łaciate koty były mocną konkurencją.

W Polsce historia rasy zaczęła się w 1994 roku. Duzy wzrost popularności tej rasy w Polsce przypadł na rok 2001. Ze względu na łatwość pielęgnacji i swój miły charakter, rasa ta cieszy się coraz większym uznaniem.

CHARAKTER I USPOSOBIENIE
Brytyjczyk jest kotem bardzo inteligentnym, o silnie zaznaczonej osobowości, ze szczególnie rozwiniętym poczuciem własnej wartości i godności. Niekonfliktowe usposobienie idzie w parze z ich cierpliwością i inteligencją. Wykazują dobrze rozwinięty instynkt macierzyński i bez kłopotów wychowują młode.

Przyjęty do domu, kot brytyjski szybko znajduje najwłaściwsze dla siebie miejsce. W młodości wesoły i żwawy, po osiągnięciu wieku dojrzałego staje się znacznie spokojniejszy; jego temperament można określić mianem umiarkowanego. Jest to kot odważny, wręcz nieustraszony, bez kompleksów, szalenie zrównoważony, honorowy, pewny siebie, dystyngowany. Rzadko używa głosu bez potrzeby.

Z powodu swoich licznych zalet koty brytyjskie krótkowłose stają się rasą coraz popularniejszą zarówno na świecie, jak i w Polsce. Niekłopotliwe w utrzymaniu, spokojne i nie wymagające nieustannej uwagi, pozbawione zapędów niszczycielskich. Jedynie typowe, kocie galopady po mieszkaniu mogą być kłopotliwe, nasz "miś" nie jest stworzeniem subtelnym i potrafi naprawdę głośno tupać, ale biorąc pod uwagę jego rozmiary, nikogo nie powinno to specjalnie dziwić. Koty brytyjskie są wyjątkowo czyste i łatwe w pielęgnacji. Regularnego szczotkowania wymagają wyłącznie w okresie linienia, tj. na wiosnę i jesienią.

Większość kotów brytyjskich nie lubi noszenia na rękach, czują się wtedy zagrożone.

Są odporne, zdrowe i długowieczne, późno dojrzewają, nawet 3-4 lata (zwykle ok.2 lat) zajmuje im osiągnięcie ostatecznej masy ciała, do końca życia zachowują sprawność i dobry humor. Żyją zwykle kilkanaście, nawt do 20 lat.
Do obowiązków właściciela należy zapewnienie odpowiedniej dawki głaskania i drapania pod bródką, zaniedbany kot potrafi się o nasze względy upomnieć, zaczepiając nas na wszelkie sposoby.
Pluszowe futerko, charakterystycznie uśmiechnięta mordka i miłe usposobienie zjednują kotom brytyjskim sympatię.

WYGLĄD OGÓLNY
Kot średnio duży lub duży. Przeciętna masa ciała kotki to ok. 3-5kg, a kocura 4-8kg. Kot brytyjski powinien sprawiać wrażenie silnego i sprawnego, mimo zwartej, masywnej, masywnej budowy.

Głowa: duża, okrągła, masywna i szeroka z charakterystycznymi fałdami, czoło wyraźnie zarysowane, pokryte sztywnym włosem nadającym mu wypukłość, pełne policzki, mały podbródek.

Uszy: średniej wielkości, zaokrąglone na końcach, o szerokiej podstawie.

Oczy: duże, okrągłe, szeroko otwarte i szeroko rozstawione, w kolorze pasującym do maści kota (miedziane lub głęboko pomarańczowe, niebieskie, niebieskozielone lub zielone).

Podbródek: mocny

Nos: krótki, szeroki, z delikatnym stopem.

Tułów: krępy, muskularny, zwarty. Szerokie łopatki, biodra i barki, silna klatka piersiowa, krótka szyja.

Kończyny: krótkie, mocne, masywne, o dużej muskulaturze.

Ogon: Krótki i gruby (ok.2/3 długości ciała), zaokrąglony na końcu, pokryty gęstym, odstającym włosem.

Okrywa włosowa: krótkie, miękkie, podwójnie gęste i odstające od ciała futro, w dotyku przypominające plusz.

Odmiany barwne: podobnie jak u persów około 150 odmian barwnych; jednokolorowe: niebieskie, czarne, rude, kremowe, czekoladowe, liliowe i białe; dwubarwne: podstawowe kolory z różną ilością białego, tabby we wszystkich kolorach podstawowych (pręgowane klasycznie, tygrysio i cętkowane), szylkretowe, szynszylowe, srebrzyste cieniowane, srebrzyste tabby, dymne i colorpointy (z ciemniejszymi oznaczeniami).